Отзывы о книге Мара и Морок

  • Аватар пользователя
    mari-rudakova
    7 октября 2022

    Асабістае адкрыццё рускамоўнага фэнтэзі

    І зноў у маіх руках кніга з рускамоўнага ЦікТока. Так, я набыла яе даволі даўно (змаўчым, як я забірала яе з пошты), але да чытання дабралася толькі нядаўна. І быццам бы хочацца скептычна паставіцца да гісторыі пра хадзячага мерцвяка і ведзьмака, але нее! І вось я ад асобы Мары адсякаю галаву упірам, шукаю ніці жыцця і мару адпомсціць за сваё загубленае жыццё. Так, гераіня мёртвая, яе паднялі для выканання вельмі важнай справы, але сваіх пачуццяў яна не страціла. Яна застаецца разгубленай, калі не разумее сутнасці, хвалюецца, калі чтосьці робіцца не так, як трэба, адчувае агіду да вытанчаных нарадаў і песціць надзею, што пасля ўсяго гэтага кашмару яна зможа вярнуцца назад туды, адкуль яе дасталі, - у магілу. Мара застаецца той жа дзяўчынай, якой была да сваёй смерці і адраджэння. Тым не менш, у некаторыя моманты гераіня занадта рэзкая. Яе эмоцыі часам абвостраныя да мяжы: калі яна ненавідзіць, то люта, калі любіць, дык да непрытомнасці. Ох жа гэты юнацкі максімалізм! Але что ж рабіць, Агата памерла ў 19, ледзь скончыўчы адукацыю. Таму радасці жыцця для яе незнаёмыя, яна не ведае многія простыя рэчы. Ды і пазней высвятляецца, што тое, што дзяўчына ведала, тоіць у сябе шмат прабелаў і хлусні. Морак, які расказвае ёй гісторыю пра даўнюю сувязь паміж Марамі і Моракамі, што потым забылася сярод служкаў багіні Мараны, зараз той, хто дапамагае Агаце.  Яна абодва - слуга Цені і ўвасабленне Смерці - аказваюцца па адзін бок барыкад, звязаныя паміж сабой асаблівай магіяй: памрэ Морак - памрэ і Мара. Але хто хаваецца за маскай шакала? Асабліва для мяне гэта стала адкрыццём і толькі выпадковы (ды каго я падманваю?) зварот да канца кнігі раскрыў таямніцу. І для мяне гэта стала сапраўдным шокам, вядома ж, у прыемным сэнсе (гэтаму чалавеку ох як падыходзіць роля слугі Цені).

    Безумоўна, недахопы ў кнізе прысутнічаюць (куды ж без іх). Сусвет прапісаны не вельмі ўжо добра, карта свету пакідае жадаць лепшага, а русафільская накіраванасць (імёны, стравы, адзенне) – наогул асобная гісторыя. Але нават такія прабелы ніяк не паўплывалі на агульнае ўспрыманне сюжэту. Для мяне пісьменніцкі талент Ліі Ардэн стаў сапраўдным адкрыццём. Адчуваеш гонар за тое, што нават сярод рускамоўных аўтараў можна знайсці годны твор.

    like2 понравилось
    138

Комментарии 0

Ваш комментарий

, чтобы оставить комментарий.

Комментариев пока нет

Комментариев пока нет,
ваш может стать первым